<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معارف منطقی</JournalTitle>
                <Issn>2383-1774</Issn>
                <Volume>12</Volume>
                <Issue>1</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2025</Year>
                    <Month>05</Month>
                    <Day>26</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>کارکردهای تعریف به مَثَل در تبیین مسائل اعتقادی برای کودک</VernacularTitle>
            <FirstPage></FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">5004111</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi">10.22034/manteghi.2026.5004111</ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>سیدروح الله</FirstName>
            <LastName>میرقیصری</LastName>
            <Affiliation>کارشناس ارشد - کلام اسلامی مؤسسه امام صادق (ع)- استاد سطح سه حوزه- دو مقاله پژوهشی و دو مقاله تخصص</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0009000190294078</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2026</Year>
                    <Month>07</Month>
                    <Day>22</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">تعریف‌پردازی، به‌مثابه فرایندی بنیادین در شکل‌دهی به انگاره‌های ذهنی، نقشی محوری در ایجاد تصورات صحیح و زمینه‌سازی برای تصدیقات معقول ایفا می‌کند. این کارکرد در حوزة معارف اعتقادی که شالودۀ رفتارهای دینی به‌شمار می‌رود، اهمیتی دوچندان می‌یابد. کودکان به‌عنوان مخاطبانی در مراحل نخستین یادگیری، نیازمند تعریف‌هایی هستند که ضمن وضوح و دقت مفهومی، با ساختار شناختی آن‌ها تناسب داشته باشد. در میان گونه‌های مختلف تعریف، «تعریف به مَثَل» به‌سبب ویژگی‌های تمثیلی و انعطاف‌پذیری، ظرفیت بالایی برای تبیین مفاهیم انتزاعی و پیچیدة اعتقادی برای کودک دارد. این مقاله با روش تحلیلی‑توصیفی و با تکیه بر منابع منطقی، کلامی، به بررسی کارکردهای تعریف به مثل در آموزش مفاهیم اعتقادی به کودکان پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که تعریف به مثل، به‌ویژه در گونه‌های مفهومی‑غیرماهوی و عینی‑تمثیلی خود، با تکیه بر اصولی همچون «اصل تدریج»، «اصل دانۀ کبوتر» و «اصل تکثر در وجه شباهت»، می‌تواند چالش‌های ناشی از بساطت مفهومی، اعتباری بودن، محدودیت حسی و نیز نارسایی‌های شناختیِ مخاطب کودک را مرتفع سازد. این نوع تعریف، به‌شرط رعایت مؤلفه‌هایی چون تناسب با سطح ادراکی کودک، انتخاب مشبه‌به‌های مأنوس و پرهیز از آسیب‌های تمثیلیِ نادرست، می‌تواند به‌عنوان روشی کارآمد در متون آموزشی و برنامه‌های درسی معارف دینی مورد استفاده قرار گیرد.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تعریف به مثل</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تعریف مفهومی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مفاهیم اعتقادی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مثل عینی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تمثیل</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
