<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معارف منطقی</JournalTitle>
                <Issn>2383-1774</Issn>
                <Volume>1</Volume>
                <Issue>1</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2015</Year>
                    <Month>01</Month>
                    <Day>10</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>تشارک میان حد و برهان و بررسی و تطبیق آن با دیدگاه نهایی ملاصدرا / سیدمرتضی حسینی و ریحانه شایسته</VernacularTitle>
            <FirstPage>75</FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">8</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                            </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2013</Year>
                    <Month>12</Month>
                    <Day>08</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">تشارک حد و برهان از جمله مسائلی است که در منطق بدان پرداخته شده است. این بحث در فلسفه ملاصدرا ذیل عناوینی همچون وجود مطلق، وجود خدا و واحد حقیقی به چشم می خورد. به گمان برخی این تشارک دائمی است؛ به این معنا که هر حدی برهانی و هر برهانی حدی دارد ولی نه تنها برهان از حد و حد از برهان به دست نمی آید، بلکه در بیشتر مواضع با هم متباین اند. تنها موضع اشتراک حد و برهان نیز در موردی است که برهان لمّی موجبه متشکل از علل ذاتی  باشد.
پس آنچه در کلام ملاصدرا و برخی از فیلسوفان مبنی بر این ادعا که &amp;laquo;آنچه حدی ندارد، برهانی ندارد؛ زیرا حد و برهان در حدود با هم مشترک هستند&amp;raquo; این چنین تصحیح می شود که &amp;laquo;آنچه حدی ندارد، برهان لمّی موجبه متشکل از علل ذاتی ندارد؛ زیرا حد و برهان لمّی موجبه، متشکل از علل ذاتی، در حدود با هم مشترک هستند&amp;raquo;.
&amp;nbsp;</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
