نظريه استقرا و آثار آن در انديشه ديني شهيد صدر / علي جابري و محمدجواد قاسمي اصل

چکيده
ارزش هر علم، تابع ارزش قضاياي آن علم است. نقش استقرا در رشد علمي نيز تابع ارزشي است که عالمان براي استقرا و آثار آن در نظر مي‌گيرند که همواره مورد ترديد بوده است. شهيد صدر با ارائه نظريه منطق ذاتي در برابر منطق عقلي و تجربي و طرح يقين موضوعي در برابر يقين منطقي و ذاتي، به استقرا اعتبار بخشيد و پاي استدلال استقرائي را به عرصه‌هاي خطيري در علوم اسلامي باز کرد.
کاربردهاي نظريه استقرا در انديشه ديني شهيد صدر، اصول و فروع دين و علوم ابزاري را دربر مي‌گيرد. او در اصول دين، به استدلال استقرائي در توحيد، نبوت و امامت و در فروع دين، به استدلال استقرائي در کشف قواعد فقهي و ملاک‌ها و نظام‌هاي مستتر در متن احکام و در تفسير موضوعي پرداخت. در منطق، ارکان منطق عقلي را دچار تحول کرد و در اصول فقه، تبييني نوين از وجه اعتبار حجت‌ها و امارات شرعي ارائه داد.
 
کليدواژه‌ها
افزايش بيروني و دروني احتمال، دليل استقرائي، منطق، اصول فقه، فقه، کلام.